herauskommen
czasownik kommt heraus, kam heraus, ist herausgekommen
wychodzić aus dem Haus z domu,
pojawiać się, ukazywać się, pojawiać się (na rynku),
wynikać; das kommt aufs Gleiche heraus
pot. to na jedno wychodzi; es kam heraus, dass...
okazało się, że... aufkommen czasownik kommt auf, kam auf, ist aufgekommen wstawać, podnosić się, powracać do zdrowia, wydźwignąć się, powstawać, nasuwać się, pojawiać się, nastawać, zbliżać się; den Verdacht nicht aufkommen lassen nie dopuszczać podejrzenia
auftauchen
czasownik taucht auf, tauchte auf, ist aufgetaucht
wynurzać się,
przen. wyłaniać się, zjawiać się, pojawiać się, występować; in der Ferne tauchten die Berge auf
w oddali wyłoniły się góry blicken czasownik blickt, blickte, hat geblickt patrzeć, spoglądać; auf jemanden blicken spoglądać na kogoś; sich blicken lassen pojawiać się, pokazywać się; zur Seite blicken rozglądać się na boki; ins Gesicht blicken patrzeć w twarz; nach vorne/hinten blicken patrzeć przed siebie, spoglądać do przodu/patrzeć do tyłu, spoglądać do tyłu; hoffnungsvoll/mit Hoffnung in die Zukunft blicken spoglądać z nadzieją w przyszłość, patrzeć z nadzieją w przyszłość
aufkreuzen
czasownik kreuzt auf, kreuzte auf, ist aufgekreuzt
pot. pojawiać się, zjawiać się (nagle) auftreten czasownik tritt auf, trat auf, ist aufgetreten występować na scenie, pojawiać się, występować, następować; bescheiden auftreten zachowywać się skromnie; als Zeuge auftreten występować jako świadek; ein Fehler ist aufgetreten wystąpił błąd; (hat aufgetreten) otwierać kopnięciem
ausbleiben czasownik bleibt aus, blieb aus, ist ausgeblieben nie następować, nie pojawiać się, nie występować
ausschlagen czasownik schlägt aus, schlug aus, hat ausgeschlagen wybijać, obijać, wykładać, wykuwać, występować, pojawiać się (np. o wilgoci na ścianie), kopać, wierzgać; die Zähne/den Nagel ausschlagen wybijać zęby/gwóźdź; den Vorschlag ausschlagen odrzucać propozycję
